Die keer dat ik een Nikon leende en ging improviseren

DSC_0081
Nu ik in Utrecht woon en studeer, is alles ineens dichtbij en bereikbaar. Binnen een straal van twee kilometer, heb ik beschikking over minstens vijf supermarkten (waaronder een Jumbo yes!), vier drogisterijen, een park en wat cafés. Ik kan overal heen met de fiets, superdeluxe is dat vergeleken met al die jaren waarin ik afhankelijk was van de buschauffeur en zijn horloge (dat nooit gelijk loopt met die van jou, of de bushalte). Katie de Student, 24/7 bereikbaar voor al je business in Utrecht. Zo ook vorige week. De organisatie van een benefietfeest zocht een fotograaf. Nu heb ik niet bijzonder veel ervaring, maar hé, met zo’n multifunctionele überhippe spiegelreflex om m’n nek, kan er niet veel misgaan toch?

Ha. Ha ha. Ha.

Ik leende de camera van de fotografiecommissie van de campus. Het was een Nikon, die ik meteen associërende met Jamie Oliver en de vrolijke reclame, dus ik had er wel vertrouwen in. Het meisje gaf me een supersnelle 101 en liet me wat testfoto’s maken. Richten, knopje half indrukken, knopje helemaal indrukken, klik, klaar is Katie. Vol goede moed ging ik de volgende avond op weg naar het feest. Ik nam me voor, als een echte fotograaf, om daar ook wat testfoto’s te maken om te kijken of alles werkte. Camera aan, lenskapje eraf, richten, knopje half indrukken, knopje helemaal indr- SUBJECT IS TOO DARK.
Excusez? Dit was niet de deal. Misschien heb je het knopje niet goed ingedrukt? Oké, nog een keer, knopje half indrukken en SUBJECT IS TOO DARK. Juist. Je hebt toch een flitser? Maar nee, in de auto-optie gaat de flitser alleen aan als de camera zeker weet dat het licht genoeg is (makes sense huh? Nee, dat dacht ik ook al).

Wat doet de gemiddelde leek met technologie die niet meewerkt? Heropstarten! Ook dat had geen zin. Help. Toen stapte ik over op mijn laatste redmiddel: mijn goeie vriend iPhone en beste maatje Google. Drie minuten later probeerde ik het opnieuw, en om de een of andere magische reden maakte de camera nu wel foto’s – maar vraag me niet waarom, want ik had niets aangepast aan de instellingen. Tegen die tijd beklom de eerste band het podium, dus tijd voor mij om aan het werk te gaan. En thank God, de meeste foto’s zijn gelukt. Dus huzzah huzzah voor de camera en mijn improvisatieskills. Benieuwd naar de resultaten van die avond? Hier wat foto’s:

DSC_0258 DSC_0224 DSC_0222 DSC_0142 DSC_0471 DSC_0404 DSC_0315

Op een gegeven moment ontmoette ik een bandmember met fotografie-ervaring. Hij heeft wat gespeeld met de instellingen van mijn camera, wat resulteerde in dit soort foto’s: 

DSC_0599 DSC_0560

Ondanks het gepruts met de spiegelreflex (dat ding heeft veel opties, damn!) vond ik het een leerzame ervaring. Het is super leuk om eens als volledige buitenstaander een feest mee te maken, en te proberen de sfeer vast te leggen. Je kunt hier en daar een luchtig praatje maken, maar niemand vindt het vreemd als je een langere tijd alleen staat of ineens weg moet om ergens een groepje op de foto te zetten. Dus mocht je ooit de kans krijgen fotograafje te spelen: pak ‘m!

Advertenties